Leczenie hemoroidów

Najczęstszym objawem sygnalizującym chorobę jest pojawienie się krwi po normalnym wypróżnieniu. Ponieważ objaw ten może być wywołany nowotworem odbytu, jelita grubego lub szczeliną odbytu, należy się bezwzględnie skonsultować z lekarzem. Same hemoroidy nie bolą – mogę powodować świąd. Ból hemoroidów występuje na ogół przy współistniejącym stanie zapalnym, zmianach zakrzepowych lub szczelinie odbytu. W przypadku, gdy głównymi dolegliwościami są bóle, należy wykluczyć inne jego przyczyny.

Z różnorodności objawów najgroźniejsza jest krew w stolcu, na papierze toaletowym lub krwawienie z odbytu. Związane z tym podejrzenie raka odbytnicy powinno być poddane dokładnej diagnozie, pomimo że w 90% tego typu objaw jest wywoływany przez tzw. guzki krwawnicze, czyli hemoroidy. W każdym przypadku krwawienia z odbytu konieczne jest jak najszybsze skontaktowanie się z lekarzem!

Lekarz rozpoznaje chorobę na podstawie:

• wywiadu lekarskiego
• badania fizykalnego palcem - tzw. badanie per rectum
• anoskopii, rektoskopii lub kolonoskopii.

Badanie dotykowe – palcem (tzw. per rectum)

Badanie umożliwia wykrycie 70% wszystkich raków odbytu i odbytnicy. Badanie palcem wykonywane jest ostrożnie po uprzednim rozszerzeniu kanału odbytu. W tym celu używa się rękawiczki gumowej z obojętnym środkiem dającym poślizg. Chory odczuwa tylko ucisk palca.

"Wypadanie" hemoroidów

Zaawansowana choroba hemoroidalna sprzyja wypadaniu guzków krwawniczych na zewnątrz odbytu. Wystarczy bowiem zaparcie lub ciąża, aby utrudniony odpływ żylny z żyły odbytniczej górnej osłabił tkankę podporową, doprowadził do pęknięć wiązadeł żylnych i spowodował wypadanie guzków poza odbyt. Wypadające guzki krwawnicze mają początkowo zdolność samoistnego wciągania się do kanału odbytu, by z czasem tę zdolność utracić.

Tkanka naczyniowa jest zastępowana przez tkankę łączną i przy każdym wypróżnieniu guzki wypadają na zewnątrz lub pozostają na zewnątrz jako trwale wypadnięte (prolapsus). Widoczne są w ujściu kanału odbytu. Duże guzy krwawnicze pociągają za sobą ku dołowi błonę śluzową, która pozostając na zewnątrz jelita podlega stałemu drażnieniu i reaguje na to śluzową wydzieliną. Odbyt jest stale wilgotny, pojawia się brudzenie bielizny, wrażenie ucisku i ból. Może występować dokuczliwy świąd odbytu.

Techniki likwidacji guzków krwawniczych

• skleroterapia, czyli wstrzykiwanie do warstwy podśluzówkowej leków, które powodują zwłóknienie guzka krwawniczego
• gumowe podwiązki - zakłada się je wokół podstawy guzków krwawniczych (metoda Barrona), co powoduje zahamowanie ich ukrwienia, martwicę i wypadnięcie
• fotokoagulacja podczerwienią - polega na przykładaniu sondy i wykorzystaniu promieniowania podczerwieni do wywołania martwicy wypadającego guzka;
• metoda Longo - wykonywana jest za pomocą specjalnego instrumentu zwanego staplerem. Dokonuje się wycięcia i zszycia śluzówki kanału odbytu powyżej linii grzebieniastej. Nie przeprowadza się wycięcia hemoroidów, ale wciągnięcie do kanału odbytu, do ich prawidłowej anatomicznej pozycji. Metoda ta jest szczególnie przydatna wtedy, gdy chorobie hemoroidalnej towarzyszy wypadanie błony śluzowej odbytnicy.

Zabiegi są bezbolesne. Wykonuje się je w znieczuleniu miejscowym, w czasie jednej lub kilku wizyt w gabinecie chirurgicznym. Po kilku dniach od zabiegu dolegliwości ustępują.

W bardzo zaawansowanej chorobie przeprowadza się operację, podczas której zmienione chorobowo żyły są wycinane (oczywiście w znieczuleniu!).