Doktryna nowoczesnego leczenia rany sprowadza się do stworzenia warunków podobnych do fizjologicznych to znaczy, że idealnym środowiskiem gojenia jest środowisko wilgotne, lekko kwaśne. Taki model leczenia jest do zrealizowania z użyciem aktualnie dostępnych opatrunków wchłaniających wydzielinę z rany, chroniących ranę przed wpływem środowiska zewnętrznego, pochłaniających gazy, tkanki martwicze oraz bakterie. Są to opatrunki wielowarstwowe, imitujące naturalną skórę, elastyczne, samoprzylepne, hypoalergiczne. Można je stosować w codziennej kuracji przykrywając je naturalnymi wrobami pończoszniczymi co gwarantuje wygodę pacjenta i estetyczny wygląd. Część nowoczesnych opatrunków jest refundowana jeżeli lekarz zapisuje je na receptę z literką P ( choroba przewlekła ). Asortyment opatrunków refundowanych oraz ich wielkości są daleko niewystarczające dla umożliwienia chorym prawidłowego, zgodnego z przyjętymi standardami postępowania leczniczego.

Najnowszym osiągnięciem w dziedzinie nowoczesnych opatrunków jest skonstruowanie opatrunku zawierającego w sobie czynnik bakteriostatyczny jakim jest srebro koloidowe. Najnowsze wyroby kompresyjne o stopniowanym ucisku produkowane są z domieszką srebrnej nici.

Kompresjoterapia to podstawa skutecznego leczenia rany przewlekłej pod warunkiem, że napływ krwi tętniczej nie jest zaburzony a wskaźnik kostka/ramię jest nie mniejszy niż 0.8.

Kolejnym kanonem prawidłowego postępowania z raną przewlekłą to systematyczne usuwanie tkanek martwiczych z rany, które stanowią znakomitą pożywkę dla bakterii co może prowadzić do miejscowej i uogólnionej infekcji niweczącej postęp w gojeniu.

Najlepszym materiałem do wykonania posiewu z owrzodzenia jest pobranie głębokiego wycinka z dna rany. Antybiotyk ogólnie stosujemy tylko w przypadkach objawowej infekcji.

W przypadku ran bardzo sączących należy stosować dwa rodzaje opatrunków. Bezpośrednio na ranę opatrunek o dużej chłonności, na zewnątrz średnio absorbujący wydzielinę z możliwością przyklejenia go do skóry wokół rany. Opatrunek powinien pozostawać na ranie tak długo jak długo wchłaniana jest wydzielina. W momencie wyciekania wydzieliny poza opatrunek należy go natychmiast zmienić. Pozostawienie przeciekającego opatrunku na ranie może spowodować ogromne szkody i znacznie opóźnić gojenie.

W uzyskaniu szybkiego gojenia rany pomaga usunięcie przyczyny jej powstania o ile jest to w ogóle możliwe np.: zabiegi rekonstrukcyjne na układzie tętniczym ( endarterektomie, by-pasy omijające, przezskórna angioplastyka połączona z jednoczasowym stentowaniem ), zabiegi korekcyjne na układzie żylnym ( plastyka zastawek żylnych, podwiązywanie niewydolnych ujść żylnych, przeszczepy omijające, trombektomie, poszerzanie przezskórne, stentowanie i embolizacja niewydolnych żył przeszywających i powierzchownych ), zabiegi wspomagające odpływ chłonki ( masaż manualny kończyny, naprzemienny masaż pneumatyczny, zabiegi rekonstrukcyjne naczyń chłonnych, drenaż wymuszony pozaanatomiczny ). 

Aktualnie nie jest wymagane czekanie na zagojenie owrzodzenia aby przystąpić do zabiegu operacyjnego rekonstrukcyjnego. Szybsze prawidłowe wkroczenie chirurgiczne przyspiesza w znakomity sposób czas wygojenia rany.