Najczęściej wykonuje się z powodu ich nadmiernego odstawania. Zabieg wykonuje się u dzieci i dorosłych.U dzieci koieczne jest znieczulenie ogólne.U dorosłych wystarczy znieczulenie miejscowe.Zabieg można wykonywać już od 6-7 roku życia. Pacjent po zabiegu udaje się do domu.

 Operacja estetyczna może poprawić wygląd odstających małżowin usznych. Leczeniu poddać się można w każdym wieku, pod warunkiem wyrażenia woli operacji. Podejmowane bywa ono często u dzieci, wówczas jednak gdy młody człowiek samodzielnie potrafi określić swoje potrzeby i oczekiwania. Sugestie rodziców, pragnących "upiększyć" swoje dziecko wbrew jego woli, są najczęściej jedynie szkodliwe. W praktyce najwcześniej operuje się dzieci sześcioletnie, gdy małżowiny osiągnęły już wielkość bliską ostatecznej, a rozwój pacjenta pozwala sądzić, że łatwo zniesie ono stres i niedogodności związane z zabiegiem.

Osoby dorosłe poddają się leczeniu w różnym wieku. Są to jednak najczęściej ludzie młodzi, którzy o leczeniu myśleli od dawna, z różnych względów odkładając je na później.

Inne metody leczenia Jedyną skuteczną metodą leczenia odstających małżowin usznych jest operacja.

Wszystkie "domowe" sposoby przyklejania lub krępowania uszu poprawiają jedynie samopoczucie rodziców i uprzykrzają życie dziecku. Zaniechanie ich bywa wręcz korzystne, pozwalając młodemu człowiekowi zapomnieć o drobnej niedoskonałości wyglądu.

Znieczulenie

Operacja odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Pacjent przez cały czas jest przytomny, ale nie czuje bólu. Przed zabiegiem ale już na stole operacyjnym, na małżowinach malowany jest zarys linii wzdłuż których prowadzone będą cięcia. W tej okolicy podawane są następnie zastrzyki bardzo cienką igiełką. Czuć jest jedynie pierwsze ukłucie. Wszystkie następne odbywają się już w znieczulonej skórze.

Mniejsze dzieci, mimo braku dolegliwości źle znoszą operacje przy zachowanej świadomości. Stąd w wypadku maluchów wykorzystywane bywa znieczulenie ogólne.

Skóra zeszywana jest szwami, które po kilku dniach są zdejmowane.

Gojenie

Jeszcze na stole operacyjnym zakładany jest opatrunek. Obejmuje małżowiny i całą głowę. W pierwszych dniach uszy mogą trochę boleć. Dolegliwości znikają po leku przeciwbólowym (Paracetamol, APAP, Panadol lub Saridon), który dostać można w każdej aptece. Osoby bardziej wrażliwe mogą dostać w gabinecie receptę na środki o nieco silniejszym działaniu, choć zwykle nie jest to konieczne. O ile ból jest szczególnie silny należy zawiadomić swojego lekarza.

Opatrunek zmienia się po dwóch dniach. Po tygodniu zdejmowany jest całkowicie razem ze szwami. Obrzęk lub krwiaki powinny już w tym okresie być mniej widoczne. Uszy pozostaną jednak nieznacznie obrzęknięte i tkliwe przez kilkanaście następnych dni. Pozostająca po operacji blizna schowana jest w bruździe między uchem a czaszką.

Efekt operacji utrzymuje się do końca życia, pod warunkiem unikania silniejszych urazów w początkowym okresie po leczeniu.